Pesë zbulimet interesante arkeologjike të dekadës së fundit
Falë zbulimeve arkeologjike, kemi mësuar informacione të paçmuara për shumë aspekte të historisë. Cilat forma të jetës ekzistonin, si jetuan dhe si dhe kur vdiqën ato, janë shfaqur falë provave të zbuluara nga arkeologët dhe shkencëtarët e tjerë. Guri i Rozetës, pergamenat e Detit të Vdekur, Varri i Mbretit Tut dhe rrënojat e Pompeit janë disa nga më të njohurit. Vetëm brenda dekadës së fundit, arkeologët kanë bërë disa zbulime të mëdha. Le të shohim pesë nga zbulimet më interesante arkeologjike të 10 viteve të fundit.
Eshtrat e mbretit Richard III
Kur mbreti Richard III u vra në Betejën e Bosworth-it në 1485, ai u varros në kishën e Fretërve Gri. Në vitin 2012, Shoqata Richard III bashkëpunoi me Universitetin e Leicester-it për të gërmuar nën një parking në Leicester për të kërkuar kishën - të cilën ata e gjetën. Por edhe më tronditëse ishte se ata zbuluan gjithashtu eshtra njerëzore që mendohej se ishin të mbretit Richard III. ADN-ja e marrë nga dy pasardhës të gjallë, së bashku me datimin me karbon, vërtetoi se ishte ai. Eshtrat e tij treguan 10 plagë lufte, duke përfshirë dy në trup dhe tetë në kokë, si dhe prova të skoliozës. Universiteti i Leicester-it ka një faqe interneti gjithëpërfshirëse në lidhje me aspektet e ndryshme të këtij projekti arkeologjik, duke përfshirë detaje rreth metodave shkencore të përfshira në procesin e identifikimit dhe ku ndodhen tani eshtrat e mbretit Richard III.
Harta më e vjetër e Europës
Kur Pllaka Saint-Bélec u gjet në vitin 1900, u shpërfill. Por kur u rizbulua në një kështjellë franceze në vitin 2014, studiuesit vendosën të hetojnë këtë copë guri. Studiuesi Clément Nicolas nga Universiteti Bournemouth në MB, së bashku me ekipin e tij, përdorën teknika moderne për të analizuar pllakën 4000-vjeçare. Ata zbuluan se vizatimet dhe linjat e gdhendura në njërën anë të gurit përshkruanin luginën e lumit Odet. Studiuesit menduan se simbolet dhe linjat e përsëritura i ngjanin një harte. Kur e krahasuan me një hartë moderne të zonës, zbuluan se ishte një përputhje 80% e saktë. Kjo e bën Pllakën Saint-Bélec hartën më të vjetër europiane që njohim.
Këmba e mbretëreshës Nefertari
Kur egjiptologu Ernesto Schiaparelli zbuloi varrin e mbretëreshës Nefertari në vitin 1904, ai gjeti një pjesë të këmbëve të mumifikuara. Besohej se ato i përkasin mbretëreshës Nefertari, por kjo nuk u vërtetua deri në vitin 2016. Kur studiuesit regjistruan këmbët, ata arritën në përfundimin se ato ishin të një femre, e cila ishte midis 40 dhe 60 vjeçe kur vdiq - në të njëjtën moshë që do të kishte qenë edhe Nefertari. Nefertari ishte gruaja e Ramsesit II, i cili sundoi Egjiptin nga viti 1279-1213 pes dhe konsiderohet si një nga mbretëreshat më të shquara egjiptiane, së bashku me Kleopatrën dhe Hatshepsutin. Kur u zbulua varri i saj, studiuesit gjetën edhe sandale të cilësisë së lartë. Të bëra me materiale natyrale si papirus dhe bar, ato pasqyronin stilin e kohës dhe besohet se i përkisnin asaj.
Vendi masiv i flijimit të fëmijëve
Gërmimet arkeologjike në Peru që përfunduan në vitin 2016 përcaktuan atë që besohej të ishte flijimi më i madh i fëmijëve në botë. Në total, arkeologët gjetën eshtrat e 137 fëmijëve të moshës 5 deri në 14 vjeç, të cilët u flijuan mbi 550 vjet më parë nga perandoria Chimu. Ata kishin brinjë të thyera, prerje në zonën e gjoksit dhe lëndime të tjera. Studiuesit besojnë se zemrat e fëmijëve janë hequr. Në të njëjtën kohë u flijuan edhe lamat e reja, me të gjitha gjasat të prera edhe zemrat e tyre. Ndërsa fëmijët varroseshin përballë detit, lamat u pozicionuan për të pasur përballë me malet e Andeve. Studiuesit besojnë se sakrifica iu ofrua perëndive në përgjigje të përmbytjeve të shkaktuara nga El Nino.
Provat më të hershme e prodhimit të verës
Në vitin 2017, kavanoza qeramike të gjetura pranë kryeqytetit të Gjeorgjisë, Tbilisi, doli se ishin provat më të vjetra të prodhimit të verës. Para këtij zbulimi, prova më e hershme kimike e verës ishte në Iran, nga vitet 5400-5000 pes. Por kjo dëshmi më e vjetër do të thotë se vera ka ekzistuar që në vitin 6000 pes, duke i bërë enët rreth 8000 vjet të vjetra. Studiuesit përdorën teste kimike shkencore për të kampionuar copa nga qeramika. Testet konfirmuan mbetjet e acidit tartarik, acidi kryesor që gjendet në verë, si dhe acidet shoqëruese të citrik, malik dhe sucinik. Testimi i dheut të mbledhur pranë qeramikës zbuloi nivele shumë më të ulëta të acidit tartarik se sa në tenxhere, duke sugjeruar se ai nuk ndodhte natyrshëm.